Herkennen jullie jezelf hierin?
Herkennen jullie jezelf hierin?
- Naast elkaar op de bank, ieder in je eigen gedachten, zonder dat er nog veel gezegd wordt — en de eenzaamheid die zich daar ongemerkt in nestelt.
- Of juist ruzies over kleine dingen die eigenlijk nooit over die kleine dingen gaan - en de woede die daaronder verborgen zit.
- Of een gesprek dat binnen twee zinnen weer over hetzelfde oude zeer gaat, soms zelfs escaleert, zonder dat het ooit ergens toe leidt — en de frustratie die na afloop blijft hangen.
- Vaker ieder je eigen weg gaan en elkaar niet meer vinden — met de machteloosheid die dat met zich meebrengt.
- Het gevoel alleen te zijn, ook op de momenten dat je samen bent.
- De aanraking die anders voelt dan vroeger, of er niet meer is — en het verdriet waar je liever niet hardop over spreekt.
- De stilte na het slapengaan, die zwaarder weegt dan ruzie.
- Moeilijke gesprekken die je allebei blijft uitstellen, tot ze lijken te verdampen — terwijl de afstand blijft.
- Jezelf betrappen op vergelijken: met vroeger, met andere koppels, met hoe het "hoort" te zijn.
- Het gevoel dat jullie als koppel vastzitten, of zelfs in een negatieve spiraal, en een verlangen naar vroeger, naar beter, naar verbinding.


























